Wirtualizacja

Jakiś czas temu (bo pra­wie 3 tygo­dnie) wpadł mi w ręce listo­pa­dowy numer maga­zynu Linux+. Było w nim kilka arty­ku­łów, które przy­kuły moją uwagę, a mia­no­wi­cie „Jak żyć bez X-ów?” oraz „Wir­tu­ali­za­cja w Linuksie”.

Jako, że od pra­wie dwóch mie­sięcy korzy­stam z Mac OS X’a, tak też z Linuk­sem jako głów­nym sys­te­mem ope­ra­cyj­nym nie mam do czy­nie­nia, co nie zna­czy, że zeń nie korzy­stam. ;) Zasta­na­wia­łem się sen­sem insta­la­cji Ubuntu jako dru­giego sys­temu. Tylko pyta­nie, po cho­lerę, skoro Mac OS speł­nia moje wszyst­kie wyma­ga­nia, ba wycho­dzi im nawet naprze­ciw.

Jak już wyżej pisa­łem, w zapo­zna­łem się z L+, gdzie zain­te­re­so­wała mnie publi­ka­cja o wir­tu­ali­za­cji. Zain­sta­lo­wa­łem sobie Vir­tu­al­Boksa pod Makiem, a następ­nie pró­bo­wa­łem (to chyba dobre okre­śle­nie) zain­sta­lo­wać Fedorkę 9, która była dołą­czona do numeru. Ład­nie zała­do­wało płytkę, jed­nakże poja­wił się pro­blem z jej odczy­tem. :P Wina Vir­tu­al­Boksa, czy płyty? Posta­no­wi­łem to spraw­dzić: zain­sta­lo­wa­łem Ubuntu 8.10 z płytki i o dziwo poszło bez naj­mniej­szych pro­ble­mów. Podob­nie w przy­padku instalki Win­dowsa XP.

Jak zapewne użyt­kow­nicy Maków wie­dzą, ist­nieje lep­sza alter­na­tywa dla Vir­tu­al­Boksa, tyle że płatna — Paral­lels Desk­top od nie­dawna ozna­czone numer­kiem 4.0. Jeżeli cho­dzi o dar­mo­wego VB to spełni on moje nie­mal wszyst­kie wyma­ga­nia — no, bra­kuje mi tylko opcji inte­gra­cji wir­tu­ali­zo­wa­nego sys­temu z Mac OS, jed­nakże da radę i bez tego wyżyć. ;)

PS. A, brak mi też obsługi ste­row­ni­ków gra­fiki, a przy­naj­mniej mi się nie udało dotrzeć do tej opcji, przez co nie mogę grać w D2. :(